Kahan se aaya kahan jaoge : Lyrics and meaning

This post records the hindi verses, transliteration and translation of Prahlad Tippaniya’s rendition of the song Kahan se aaya, Kahan Jaoge as performed in Stanford University.

Video of the performance is below:

 

 

सब आया एक ही घाट से, उतरा एक ही बाट
sab aaya ek hi ghaat se, utra ek hi baat
Everyone came from one place, and took the same road
बीच में दुविधा पड़ गयी, हो गए बारह बाट
beech mein dhuvidha pad gayi, ho gaye baarah baat
Half way along, you fell into doubt, and it became twelve roads

घाटे पानी सब भरे, अवघट भरे न कोय
ghaate paani sab bhare, avghat bhare na koi
Everyone draws water from river banks, No one draws where there is no bank
अवघट घाट कबीर का, भरे सो निर्मल होए
avghat ghaat kabir ka, bhare so nirmal hoi
No bank is like the bank of Kabir, The one who draws there, he becomes pure.

हिंदू कहूँ तो हूँ नहीं, मैं मुसलमान भी नहीं
hindu kahu to hoon nahi, mai musalmaan bhi nahi
Saying Hindu that I am not, I am not a Muslim also
अरे जो दोनों के बीच में, मैं खेलूं दोनों में
are jo dono ke beech mein, mai khelu dono mein
What is in between the two, I play in both

कहाँ से आया कहाँ जाओगे
kahan se aaya kahan jaaoge
Where are you coming from, Where are you going?
खबर करो अपने तन की
khabar karo apne tan ki
Get the news from your body
कोई सदगुरु मिले तो भेद बतावें
koi sadhguru mile to bhed bataave
If you find a true guru, he will tell you the difference
खुल जावे अंतर खिड़की
khul jaave andar ki khidki
Then inner window will open

हिन्दू मुस्लिम दोनों भुलाने
hindu muslim dono bhulaane
Hindus, Muslims both deluded
खटपट मांय रिया अटकी
khatpat maay riya atki
Stuck in always fighting
जोगी जंगम शेख सवेरा
jogi jangam sheikh savera
Yogis, wandering jains, sheikhs
लालच मांय रिया भटकी
laalach maay riya bhatki
all lost in greed

काज़ी बैठा कुरान बांचे
kaazi baita kuraan baanche
The Kazi sits and reads the Quran
ज़मीन जोर वो करी चटकी
zameen jot woh kari chatki
And then he grabs someone’s land
हर दम साहेब नहीं पहचाना
har dam saaheb nai pehchaana
Can’t see the lord in every breath
पकड़ा मुर्गी ले पटकी
pakda murgi le patki
Catches a hen and smashes it.

बहार बैठा ध्यान लगावे
baahar baita dhyaan lagaave
Outwardly he meditates,
भीतर सुरता रही अटकी
bheetar surta rahi atki
Inside his thoughts are stuck
बहार बंदा, भीतर गन्दा
baahar banda, bheetar ganda
Outside saintly, inside filthy
मन मैल मछली गटकी
man meil machli gatki
mind tainted, he swallows a fish.

माला मुद्रा तिलक छापा
mala mudra tilak chaapa
With garlands, money, tilaks,
तीरथ बरत में रिया भटकी
teerath barath mei riya bhatki
He is lost in pilgrimages
गावे बजावे लोक रिझावे
gaave bajaave lok rijhaave
sings, plays entertains people
खबर नहीं अपने तन की
khabar nahi apne tan ki
But has no understanding of his body

बिना विवेक से गीता बांचे
bina vivek se geeta baanche
Unthinking he reads the Gita
चेतन को लगी नहीं चटकी
chetan ko lagi nahi chatki
But it fails to brush his thoughts
कहें कबीर सुनो भाई साधो
kahe kabir suno bahi saadho
Kabir says, listen sadhus,
आवागमन में रिया भटकी
aavaagaman mein riya bhatki
people are lost in coming (birth) and going (death).

Na Jaane Tera Saahab Kaisa Hai – Lyrics and Meaning

ना जाने तेरा साहब कैसा है
Na Jaane Tera Saahab Kaisa Hai
Don’t know the nature of your God
(Are the nature of your deeds like the nature of your God?)

मस्जिद ऊपर मुल्ला पुकारे , क्या साहब तेरा बहरा है
Mazjid Oopar Mulla Pukaare, Kya Saahab tera behra hai
From the top of mazjid mulla shouts a loud prayer, Is your God deaf?

चींटी के पग नेवरा बांधे, वह भी साहब सुनता है
Chinti ke pag nevara baandhe, woh bhi to saahab sunta hai
The sound from an ant’s feet, God listens to that as well.

पंडित होके आसन मारे , लंबी माला जपता है
Pandit Hoke Aasan Maare, Lambi Maala Japta Hai
Become a pandit and make aasanas, Chant with long garland,

अन्दर तेरे कपट का करनी , सो भी साहब लखता है
Andar Tere Kapat Ka Karni, So Bhi Saahab Lakhta Hai
The deceitful deeds of your mind, that also God knows

ऊँचा नीचा महल बनाया , गहरी नींव जमाता है
Ooncha Neecha Mahal Banaya, Gahari Neev Jamaata Hai
Making tall and short buildings, man makes deep foundations

चलने का मंसूबा नाहि, रहने का मन करता है
Chalne Ka Mansooba Naahi, Rehne Ka Man Karta Hai
Without dreams of going (dying),  the mind wants to stay

कौड़ी कौड़ी माया जोड़ी , गाढ़ी भूमि में झड़ता है
Kaudi Kaudi Maya Jodi, Gaadi Bhoomi Mein Jhadtha Hai
You earn every penny, then you bury it in sand to preserve it

जहि लेना हैं सो ले जईहें , बाँकी वहीं वहीं मरता है
Jahi Lena Hai Le , Baki Wahin Wahin Marta Hai
Who takes life will take it away,  remaining dies where it is.

सतवंती को गजि मिले नहि, वेश्या पहिने खासा है
Satvanto Ko Gaji Mile Nahi, Veshya Pahine Khasaa Hai
Good natured woman does not get a cotton cloth, the prostitute wears silk

जेहिं घर साधु भीख न पावे , भड़वा खात बताशा है
Jehi Ghar Saadhu Bheek Na Paave, Bhadva Khaat Batasha Hai
Household does not give alms to saint, pimp eats a delicacy

हीरा पायी परख नहीं जाने , कौड़ी परखन करता है
Heera Paayi Parak Nahi Jaane, Kaudi Parkhan Karta Hai
You have not examined the diamond (Life)in your possession,  you examine the penny

क़हत कबीर सुनो भाई साधो, हरी जैसे को तैसा है
Kahat Kabir Suno Bhai Saadho, Hari Jaise Ko Taisa Hai
Kabir says, listen brethren, God gives the things that are sought

A Fancy from Fontenelle

The rose in the garden slipped her bud,
And she laughed in the pride of her youthful blood,
As she thought of the Gardener standing by—
“He is old—so old! And he soon must die!”

The full Rose waxed in the warm June air,
And she spread and spread till her heart lay bare;
And she laughed once more as she heard his tread—
“He is older now! He will soon be dead!”

But the breeze of the morning blew, and found
That the leaves of the blown Rose strewed the ground;
And he came at noon, that Gardener old,
And he raked them gently under the mold.

And I wove the thing to a random rhyme:
For the Rose is Beauty; the Gardener, Time.

-Austin Henry Dobson (1840–1921)

O Earth my mother O Wind my father…

O Earth, my mother! O Wind, my father! O Fire, my friend! O Water, my good relative! O sky, my brother! Here is my last salutation to you with clasped hands! Having cast away infatuation with its wonderful power, by means of an amplitude of pure knowledge resplendent with merits developed through my association with you all, I now merge in Supreme Brahman.

-Verse 100, Vairagya Shatak

In enjoyment there is the fear of disease…

In enjoyment, there is the fear of disease;
In social position, the fear of fall;
In wealth, the fear of hostile kings;
In honour, the fear of humiliation;
In strength, the fear of enemies;
In beauty, the fear of old age;
In scriptural erudition, the fear of opponents;
In virtue, the fear of seducers;
In the body, the fear of death.

All the things of the world pertaining to men are attended with fear.
Renunciation alone is fearless.

-Verse 31, Vairagya Shatak

https://ia802605.us.archive.org/28/items/VairagyaShatakam/VairagyaSatakam.pdf

Usha Vandanam : Salutation of the dawn

 

उषावंदनम्
Salutation of the dawn

अद्य भावय सुदिनम्!
Look to this Day!
जीवभूतः काल एषः । प्राणस्य प्राणः ।
For it is Life, the very Life of Life.
अस्मिन् स्वल्पकाले सत्यमये तव सतः सत्यं तिष्ठति
In its brief course lie all the
Verities and Realities of your Existence;
विकासानन्देन
The Bliss of Growth,
कर्मश्रिया
The Glory of Action,
सौन्दर्यशोभया ।
The Splendor of Beauty;
ह्यस्तु स्वप्नः ।
For Yesterday is but a Dream,
श्वस्तु आभासः ।
And Tomorrow is only a Vision;
कर्मकुशलतया आचरिते अद्य
But Today well lived makes every
गतदिनानि आनन्दस्वप्नमयानि भवन्ति ।
Yesterday a Dream of Happiness, and every
भाविदिनानि आशाप्रभया ज्वलन्ति ।
Tomorrow a Vision of Hope.
अतः सुदिनं अद्य सम्यक् भावय!
Look well therefore to this Day!
एषा उषाभिवन्दना!
Such is the Salutation of the Dawn.

Illusion

God and I in space alone
And nobody else in view.
“And where are the people, O Lord!” I said.
“The earth below and the sky o’erhead
And the dead whom once I knew?”

“That was a dream,” God smiled and said,
“A dream that seemed to be true,
There were no people, living or dead,
There was no earth and no sky o’erhead
There was only Myself–and you.”

“Why do I feel no fear,” I asked,
“Meeting you here in this way,
For I have sinned I know full well,
And there is heaven and there is hell,
And is this the judgment day?”

“Nay, those were dreams,” the great God said,
“Dreams that have ceased to be.
There are no such things as fear or sin,
There is no you–you have never been–
There is nothing at all but Me.”

-Edna Wheeler Wilcox

Thedi Choru Nidham Thinru – தேடிச் சோறுநிதந் தின்று

தேடிச் சோறுநிதந் தின்று
பல சின்னஞ் சிறுகதைகள் பேசி
மனம் வாடித் துன்பமிக உழன்று
பிறர் வாடப் பல செயல்கள் செய்து
நரை கூடிப் கிழப்பருவம் எய்தி
கொடுங் கூற்றுக் கிரையெனப்பின் மாயும்
பல வேடிக்கை மனிதரைப் போலே
நான் வீழ்வே னென்று நினைத்தாயோ?

நின்னைச் சிலவரங்கள் கேட்பேன் – அவை
நேரே இன்றெனக்குத் தருவாய் – என்றன்
முன்னைத் தீயவினைப் பயன்கள் – இன்னும்
மூளா தழிந்திடுதல் வேண்டும் – இனி
என்னைப் புதியவுயி ராக்கி – எனக்
கேதுங் கவலையறச் செய்து – மதி
தன்னை மிகத்தெளிவு செய்து – என்றும்
சந்தோஷங் கொண்டிருக்கச் செய்வாய்

Acchhamillai Acchamillai – அச்சமில்லை யச்சமில்லை

அச்சமில்லை யச்சமில்லை அச்சமென்ப தில்லையே
இச்ச்கத்து ளோரெல்லாம் எதிர்த்துநின்ற பொதினும்
அச்சமில்லை யச்சமில்லை அச்சமென்ப தில்லையே
துச்சமாக வெண்ணிநம்மை தூறுசெய்த பொதினும்
அச்சமில்லை யச்சமில்லை அச்சமென்ப தில்லையே
பிச்சைவாங்கி உண்னும்வாழ்க்கை பெற்றுவிட்ட பொதினும்
அச்சமில்லை யச்சமில்லை அச்சமென்ப தில்லையே
இச்சைகொண்ட பொருளெலாம் இழந்துவிட்ட பொதினும்
அச்சமில்லை யச்சமில்லை அச்சமென்ப தில்லையே
கச்சணிந்த கொங்கைமாதர் கண்க்ள்வீசு போதினும்
அச்சமில்லை யச்சமில்லை அச்சமென்ப தில்லையே
நச்சைவாயி லேகொண்ர்ந்து நண்பரூட்டு பொதினும்
அச்சமில்லை யச்சமில்லை அச்சமென்ப தில்லையே
பச்சையூ னியைந்த்வேற் படைக்ள்வந்த பொதினும்
அச்சமில்லை யச்சமில்லை அச்சமென்ப தில்லையே
உச்சிமீது வானிடிந்து வீழுகின்ற பொதினும்
அச்சமில்லை யச்சமில்லை அச்சமென்ப தில்லையே

Shiva Tandava Stotram – Meaning in English

Shiva Tandava Stotram is a hymn of praise in the Hindu tradition that describes Shiva‘s power and beauty. It was sung by the son of Rishi Vishrawas (aka Vishrava), Ravana whose brother is Kubera. Both the fourth and fifth quatrains of this hymn conclude with lists of Shiva’s epithets as destroyer, even the destroyer of death itself.Alliteration and onomatopoeia create roiling waves of resounding beauty in this example of Hindu devotional poetry.
In the final quatrain of the poem, after tiring of rampaging across the Earth, Ravana asks, “When will I be happy?” Because of the intensity of his prayers and ascetic meditation, of which this hymn was an example, Ravana received from Shiva the boon of indestructibility by all powers on heaven and earth — except by a human being. Disdaining the seeming weakness of humans, Ravana abducted the wife of Rama, Lord Vishnu incarnate. India’s great epic, the Ramayana, tells the story of this abduction and of the battle between Lord Rama and Ravana which shook the universe.
The stotra is in the Aryageeti (आर्यागीति) style, a variant of the Arya (आर्य) style. There are 32 syllables per half shloka.
Shiva Tandava Mantra is a great prayer of Dancing Shiva and those who reads Siva Tandav Stotra at the end of every worship or, reads it after worship of Lord Shiva on the Pradosha day, will get by the blessing of Lord Shiva, and the affectionate sight of god of wealth.

Shiva Tandava Stotram
Jatatavee galajjala pravaha pavitasthale,
Gale avalabhya lambithaam bhujanga tunga malikaam,
Damaddamaddama ddama ninnadava damarvayam,
Chakara chanda tandavam tanotu na shivh shivam. 1

That Shiva, Who have long-garlands of the snake king (cobra) at the neck which is purified by the flow of trickling water-drops in the forest-like twisted hair-locks, Who danced the fierce Tāṇḍava-dance to the music of a sounding-drum, — may bless us.[1]

Jata kataha sambhramabhramanillimpa nirjari,
Vilola veechi vallari viraja mana moordhani,
Dhaga dhaga dhaga jjwala lalata patta pavake,
Kishora Chandra shekare ratih prati kshanam mama. 2

At every moment, may I find pleasure in Shiva, Whose head is situated in between the creeper-like unsteady waves of Nilimpanirjharī (Gańgā), in whose head unsteadily fire (energy) is fuming the like twisted hair-locks, Who has crackling and blazing fire at the surface of forehead, and Who has a crescent-moon (young moon) at the forehead.[2]

Dhara dharendra nandini vilasa bhandhu bhandura,
Sphuradriganta santati pramoda mana manase,
Kripa kataksha dhorani niruddha durdharapadi,
Kwachi digambare mano vinodametu vastuni. 3

May my mind seeks happiness in Shiva, Whose mind has the shining universe and all the living-beings inside, Who is the charming sportive-friend of the daughter of the mountain-king of the Earth ( Himālaya’s daughter parvati), Whose uninterrupted series of merciful-glances conceals immense-troubles, and Who has direction as His clothes.[3]

Jata bhujanga pingala sphurat phana mani prabha,
Kadamba kumkuma drava pralipta digwadhu mukhe,
Madhandha sindhura sphuratwagu uttariyamedure,
Manovinodamadbhutam bibhartu bhoota bhartari. 4

May my mind hold in Shiva, by Whom — with the light from the jewels of the shining-hoods of creeper-like yellow-snakes — the face of Dikkanyās’ are smeared with Kadamba-juice like red Kuńkuma, Who looks dense due to the glittering skin-garment of an intoxicated elephant, and Who is the Lord of the ghosts.[4]

Lalata chatwara jwaladdhanam jaya sphulingaya,
Nipeeta pancha sayakam namannilimpanayakam,
Sudha mayookha lekhaya virajamana shekharam,
Maha kapali sampade, sirijjatalamastunah. 5

For a long time, may Shiva — Whose foot-basement is grey due to the series of pollen dust from flowers at the head of Indra (Sahasralocana) and all other demi-gods, Whose matted hairlocks are tied by a garland of the king of snakes, and Who has a head-jewel of the friend of cakora bird — produce prosperity.[5]

Sahastralochana prabhrityashesha lekha shekhara,
Prasoona dhooli dhorani vidhu saranghripeethabhuh,
Bhujangaraja Malaya nibaddha jaata jootakah,
Shriyai chiraya jayatam chakora bandhu shekharah. 6

May we acquire the possession of tress-locks of shiva, Which absorbed the five-arrows (of Kaamadeva) in the sparks of the blazing fire stored in the rectangular-forehead, Which are being bowed by the leader of supernatural-beings, Which have an enticing-forehead with a beautiful streak of crescent-moon.[6]

Karala bhala pattika dhagaddhadhagaddha gajjwala,
Ddhananjayahuti kruta prachanda panchasayake ,
Dharadharendra nandini kuchagra chithrapathraka,
Prakalpanaikashilpini, trilochane ratirmama. 7

May I find pleasure in Trilocana, Who offered the five great-arrows (of Kāmadeva) to the blazing and chattering fire of the plate-like forehead, and Who is the sole-artist placing variegated artistic lines on the breasts of the daughter of Himālaya (Pārvatī).[7]

Naveena megha mandali niruddha durdharatsphurat,
Kuhuh nisheethineetamah prabhandha baddha kandharah,
Nilimpa nirjhari dharastanotu krutti sundarah,
Kalanidhana bandhurah shriyam jagat durandharah. 8

May Shiva — Whose cord-tied neck is dark like a night with shining-moon obstructed by a group of harsh and new clouds, Who holds the River Gańgā, Whose cloth is made of elephant-skin, Who has a curved and crescent moon placed at the forehead, and Who bears the universe — expand [my] wealth.[8]

Prafulla neela pankaja prapancha kalimaprabha,
Valambi kantha kandali ruchi prabandha kandharam,
Smarchchhidam purachchhidam bhavachchhidam makhachchhidam,
Gajachchhidandha kachchhidam tamant kachchhidam bhaje. 9

I adore Shiva, Who supports the dark glow of blooming blue lotus series at around the girdle of His neck, Who cuts-off Smara (Kāmadeva), Who cuts-off Pura, Who cuts-off the mundane existence, Who cuts-off the sacrifice (of Dakṣa), Who cuts-off the demon Gaja, Who cuts-off Andhaka, and Who cuts-off Yama (death).[9]

Akharva sarva mangalaa kalaa kadamba manjari,
Rasa pravaha madhuri vijrumbhane madhuvritam,
Smrantakam, purantakam, bhavantakam, makhantakam,
Gajantakandhakantakam tamantakantakam bhaje. 10

I adore Shiva, Who only eats the sweet-flow of nectar from the beautiful flowers of Kadamba-trees which are the abode of all important auspicious qualities, Who destroys Smara (Kāmadeva), Who destroys Pura, Who destroys the mundane existence, Who destroys the sacrifice (of Dakṣa), Who destroys the demon Gaja, Who destroys Andhaka, and Who destroys Yama (death).[10]

Jayatwadabhra vibhrama bhramadbujanga mashwasad,
Vinirgamat, kramasphurat, karala bhala havya vaat,
Dhimiddhimiddhimi maddhwanan mridanga tunga mangala,
Dhwani krama pravartitah prachanda tandawah shivah. 11

May Shiva, Whose dreadful forehead has oblations of plentiful, turbulent and wandering snake-hisses — first coming out and then sparking, Whose fierce tāṇḍava-dance is set in motion by the sound-series of the auspicious and best-drum (ḍamaru) — which is sounding with ‘dhimit-dhimit’ sounds, be victorious.[11]

Drushadwichitra talpayor bhujanga mauktikastrajor,
Garishtha ratna loshtayoh suhrid wipaksha pakshayoh,
Trinara vinda chakshushoh praja mahee mahendrayoh,
Samapravrittikah katha sadashivam bhajamyaham. 12

When will I adore SadāShiva with an equal vision towards varied ways of the world, a snake or a pearl-garland, royal-gems or a lump of dirt, friend or enemy sides, a grass-eyed or a lotus-eyed person, and common men or the king.[12]

Kada nilimpa nirjharee nikunja kotare vasan,
Vimukta durmatih sada shirahstha manjali vahan,
Vilola lola lochane lalama bhala lagnakah,
Shiveti mantra muchcharan kada sukhee bhavamyaham. 13

Living in the hollow of a tree in the thickets of River Gańgā, always free from ill-thinking, bearing añjali at the forehead, free from lustful eyes, and forehead and head bonded, when will I become content while reciting the mantra ‘‘Shiva?’’[13]

Nilimpnath naagaree kadamb mauli mallika,
nigumpha nirbharkshanm dhooshnika manoharah.
tanotu no manomudam vinodineem maharshinam,
parshriyam param padam tadanjatvisham chayah.14

Divine beauty of different parts of Lord Shiv which are enlighted by fragrence of the flowers decorating the twisted hairlocks of angles may always bless us with happiness and pleasure.[14]

prachanda wadavaanal prabha shubh pracharinee,
mahaasht siddhi kaaminee janavahoot jalpana.
vimukta vaam lochano vivaah kaalikdhvanih,
shiveti mantra bhooshano jagajjayaay jaaytaam.15

The Shakti (energy) which is capable of burning all the sins and spreading welfare of all and the pleasent sound produced by angles during enchanting the pious Shiv mantra at the time of Shiv-Parvati Vivah may winover & destroy all the sufferings of the world.[15]

Imam hi nitya meva mukta muttamottamstavam,
Pathantaram bhunannaro vishuddhmeti santatam,
Hare Gurau sa bhaktimashu yati nanyatha gati,
Vimohanam hi dehinaa tu shankarasya chitanam. 16

Reading, remembering, and reciting this eternal, having spoken thus, and the best among best eulogy indeed incessantly leads to purity. In preceptor Hara (Śhiva) immediately the state of complete devotion is achieved; no other option is there. Just the thought of Śhiva (Śhańkara) is enough for the people.[16]

Poojavasana samaye dasha vaktra geetam,
Yah shambhu poojana param pathati pradoshe,
Tasyasthiraam ratha gajendra turanga yuktaam,
Lakshmeem sadaiva sumukheem pradadaati shambuh. 17

At the time of prayer-completion, that who reads this song by Daśavaktra (Rāvaṇa) after the prayer of Śambhu — Śambhu gives him stable wealth including chariots, elephants and horses, and beautiful face.[17]

Iti Shree Ravanavirachitam, Shiva tandava stotram, Sampoornam.
**************

பட்டினத்தார்- ஒரு மட மாதும் : Oru mada maathum

ஒரு மட மாதும் ஒருவனும் ஆகி
இன்ப சுகம் தரும் அன்பு பொருந்தி
உணர்வு கலங்கி ஒழுகிய விந்து
ஊறு சுரோணித மீது கலந்து
பனியிலோர் பாதி சிறு துளி மாது
பண்டியில் வந்து புகுந்து திரண்டு
பதுமரரும்பு கமடம் இதென்று
பார்வைமெய் வாய்செவி கால்கைகள் என்ற
உருவமும் ஆகி உயிர் வளர் மாதம்
ஒன்பதும் ஒன்றும் நிறைந்து மடந்தை
உதரமகன்று புவியில் விழுந்து
யோகமும் வாரமும் நாளும் அறிந்து

ஒளிநகை ஊறல் இதழ் மடவாரும்
உவந்து முகந்திட வந்து தவழ்ந்து
மடியில் இருந்து மழலை மொழிந்து
வா இரு போ என நாமம் விளம்ப
உடைமணி ஆடை அரைவடம் ஆட
உண்பவர் தின்பவர் தங்களொடுண்டு
தெருவினிலிருந்து புழுதி அளைந்து
தேடிய பாலரடோடி நடந்து
அஞ்சு வயதாகி விளையாடியே

உயர்தரு ஞான குரு உபதேசம்
முத்தமிழின் கலையும் கரை கண்டு
வளர்பிறை என்று பலரும் விளம்ப
வாழ் பதினாறு பிராயமும் வந்து
மதனசொரூபன் இவன் என மோக
மங்கையர் கண்டு மருண்டு திரண்டு
வரிவிழி கொண்டு சுழிய எறிந்து
மாமயில்போல் அவர் போவது கண்டு
மனது பொறாமல் அவர் பிறகோடி
தேடிய மாமுதல் சேர வழங்கி

வளமையும் மாறி இளமையும் மாறி
வன்பல் விழுந்திருகண்கள் இருண்டு
வயது முதிர்ந்து நரைதிரை வந்து
வாதவிரோத குரோதமடைந்து
செங்கையில் ஓர் தடியும் ஆகியே

வருவது போவது ஒருமுதுகூனும்
மந்தி எனும்படி குந்தி நடந்து
மதியும் அழிந்து செவிதிமிர் வந்து
வாய் அறியாமல் விடாமல் மொழிந்து
கலகலவென்று மலசலம் வந்து
கால்வழி மேல்வழி சார நடந்து

கடன்முறை பேசும் என உரைநாவும்
உறங்கிவிழுந்து கைகொண்டு மொழிந்து
கடைவழி கஞ்சி ஒழுகிட வந்து
பூதமும் நாலு சுவாசமும் நின்று
நெஞ்சு தடுமாறி வரும் நேரமே

வளைபிறை போல எயிரும் உரோமம்
முன்சடையும் சிறுகுஞ்சியும் விஞ்ச
மனதும் இருண்ட வடிவும் இலங்க
மாமலை போல் யமதூதர்கள் வந்து
வலைகொடு வீசி உயிர்கொடு போக
மைந்தரும் வந்து குனிந்தழ நொந்து
மடியில் விழுந்து மனைவி புலம்ப
மாழ்கினரே இவர் காலமறிந்து

வரிசை கெடாமல் எடும் எனஓடி
வந்திள மைந்தர் குனிந்து சுமந்து
கடுகி நடந்து சுடலை அடைந்து
மானிட வாழ்வென வாழ்வென நொந்து
விறகிடமூடி அழல் கொடுபோட
வெந்து விழுந்து முறிந்து நிணங்கள்
உருகி எலும்பு கருகி அடங்கி
ஓர்பிடி நீறும் இலாத உடம்பை
நம்பும் அடியேனை இனி ஆளுமே

ஆங்கொரு கல்லை வாயிலிற் படிஎன் றமைறைத்தனன் சிற்பி மற்றொன் ஓங்கிய…

ஆங்கொரு கல்லை வாயிலிற் படிஎன்
றமைறைத்தனன் சிற்பி,மற்றொன்
ஓங்கிய பெருமைக் கடவுளின் வடிவென்
றுயர்த்தினான், உலகினோர் தாய்நீ;
யாங்கணே, எவரை, எங்ஙனஞ் சமைத்தற்
கெண்ணமோ, அங்ஙனம் சமைப்பாய்.
ஈங்குனைச் சரணென் றெய்தினேன்; என்னை
இருங்கலைப் புலவனாக் குதியே

  • பாஞ்சாலி சபதம், இரண்டாம் பாகம்

சிற்பி ஒரு கல்லை வாயிற்படி என்று மறைத்தான். இன்னொன்றைக் கடவுளின் வடிவமென்று உயர்த்தினான். நீ எல்லோருக்கும் தாய். யாரை எங்கே, எப்படி வைக்க வேண்டுமென்று உனக்குத் தெரியும். அதனால் உன்னைச் சரணடைந்தேன், என்னைப் புலவனாக்கு

Lyrics to Moondrezhuthil en moochirukkum – மூன்றெழுத்தில் என் மூச்சிருக்கும்

மூன்றெழுத்தில் என் மூச்சிருக்கும்
அது முடிந்த பின்னாலும் பேச்சிருக்கும்
உள்ளம் என்றொரு ஊர் இருக்கும்
அந்த ஊருக்குள் எனக்கோர் பேர் இருக்கும்
கடமை அது கடமை
கடமை அது கடமை
அந்த மூன்றெழுத்தில் என் மூச்சிருக்கும்
அது முடிந்த பின்னாலும் பேச்சிருக்கும்
உள்ளம் என்றொரு ஊர் இருக்கும்
அந்த ஊருக்குள் எனக்கோர் பேர் இருக்கும்

பதவி வரும்போது பணிவு வர வேண்டும்
துணிவும் வரவேண்டும் தோழா
பாதை தவறாமல் பண்பு குறையாமல்
பழகி வரவேண்டும் தோழா
பதவி வரும்போது பணிவு வர வேண்டும்
துணிவும் வரவேண்டும் தோழா
பாதை தவறாமல் பண்பு குறையாமல்
பழகி வரவேண்டும் தோழா
அன்பே உன் அன்னை
அறிவே உன் தந்தை
உலகே உன் கோவில்
ஒன்றே உன் வேதம்

மூன்றெழுத்தில் என் மூச்சிருக்கும்
அது முடிந்த பின்னாலும் பேச்சிருக்கும்
உள்ளம் என்றொரு ஊர் இருக்கும்
அந்த ஊருக்குள் எனக்கோர் பேர் இருக்கும்
கடமை அது கடமை
கடமை அது கடமை

வாழை மலர் போல பூமி முகம் பார்க்கும்
கோழை குணம் மாற்று தோழா
நாளை உயிர் போகும் இன்று போனாலும்
கொள்கை நிறைவேற்று தோழா
வாழை மலர் போல பூமி முகம் பார்க்கும்
கோழை குணம் மாற்று தோழா
நாளை உயிர் போகும் இன்று போனாலும்
கொள்கை நிறைவேற்று தோழா
அன்பே உன் அன்னை
அறிவே உன் தந்தை
உலகே உன் கோவில்
ஒன்றே உன் வேதம்

மூன்றெழுத்தில் என் மூச்சிருக்கும்
அது முடிந்த பின்னாலும் பேச்சிருக்கும்
உள்ளம் என்றொரு ஊர் இருக்கும்
அந்த ஊருக்குள் எனக்கோர் பேர் இருக்கும்
கடமை அது கடமை
கடமை அது கடமை

Lyrics to Ethanai Periya Manithannku – எத்தனை பெரிய மனிதனுக்கு

திரைப்படம்: ஆசை முகம்
பாடியவர்: டி.எம். சௌந்தரராஜன்
இயற்றியவர்: கவிஞர் வாலி
இசை: எஸ்.எம். சுப்பையா நாயுடு
ஆண்டு: 1965

இன்னொருவர் வேதனை இவர்களுக்கு வேடிக்கை
இதயமற்ற மனிதருக்கு இதுவெல்லாம் வாடிக்கை

எத்தனை பெரிய மனிதனுக்கு
எத்தனை சிறிய மனமிருக்கு!
எத்தனை பெரிய மனிதனுக்கு
எத்தனை சிறிய மனமிருக்கு!
எத்தனை சிறிய பறவைக்கு
எத்தனை சிறிய பறவைக்கு
எத்தனை பெரிய அறிவிருக்கு!
எத்தனை பெரிய மனிதனுக்கு
எத்தனை சிறிய மனமிருக்கு!

உயர்ந்தவரென்ன தாழ்ந்தவரென்ன?
உடல் மட்டுமே கருப்பு அவர்
உதிரம் என்றும் சிவப்பு
ஒரு வழி நடந்தார் உயர்ந்தவராவார்
ஒரு வழி நடந்தார் உயர்ந்தவராவார்
பல வழி கடந்தார் தாழ்ந்தவராவார்
ம்ஹ்ம்ஹ்ம்ஹ்ம்ஹ்ம்ஹ்ம்

எத்தனை பெரிய மனிதனுக்கு
எத்தனை சிறிய மனமிருக்கு!

கோழியைப் பாரு காலையில் விழிக்கும்
குருவியைப் பாரு சோம்பலைப் பழிக்கும்
காக்கையைப் பாரு கூடிப் பிழைக்கும்
காக்கையைப் பாரு கூடிப் பிழைக்கும்
நம்மையும் பாரு நாடே சிரிக்கும்

எத்தனை பெரிய மனிதனுக்கு
எத்தனை சிறிய மனமிருக்கு!

தனக்கொரு கொள்கை அதற்கொரு தலைவன்
தனக்கொரு பாதை அதற்கொரு பயணம்
தனக்கொரு கொள்கை அதற்கொரு தலைவன்
தனக்கொரு பாதை அதற்கொரு பயணம்
உனக்கென வேண்டும் உணர்ந்திடு தம்பி
உழைத்திட வேண்டும் கைகளை நம்பி
ம்ஹ்ம்ஹ்ம்ஹ்ம்ஹ்ம்ஹ்ம்

எத்தனை பெரிய மனிதனுக்கு
எத்தனை சிறிய மனமிருக்கு!
எத்தனை பெரிய மனிதனுக்கு
எத்தனை சிறிய மனமிருக்கு!
எத்தனை சிறிய பறவைக்கு
எத்தனை சிறிய பறவைக்கு
எத்தனை பெரிய அறிவிருக்கு!
எத்தனை பெரிய மனிதனுக்கு
எத்தனை சிறிய மனமிருக்கு!

बड़ा ना होवे गुणन बिन बिरद बड़ाई पाय…

बड़ा ना होवे गुणन बिन, बिरद बड़ाई पाय |
कहत धतूरे सो कनक, गहनो गढ़ियो ना जाय ||

Bada na hove gunan bin,birad badai paye
Kahat dhatoore so kanak, gehno gadiyo na jaye

No one’s great without qualities, how much ever they may be praised
Thornapple is called gold, ornaments cannot be made of it

Not mere praise but your character makes you great

Saadhu aisa chahiye, jaisa soop subhaay

साधू ऐसा चाहिऐ, जैसा सूप सुभाय |
सार सार को गहि रहे, थोथा देय उडाय ||

Saadhu aisa chahiye, jaisa soop subhaay
Saar saar ko gahi rahe, thotha de udaay

Saints should be, like a grain thresher in character
The essence he absorbs and the unessential he lets fly away

Maya mari na man maraa

माया मरी ना मन मरा, मर मर गए शरीर |
आशा तृष्णा ना मरी, कह गए दास कबीर ||

Maya mari na man maraa, mar mar gaye sareer
Aasha trishna naa mari, kah gaye daas Kabir

Illusions nor desires died, bodies died over and again
Hope and wants do not die, says Kabir, that’s the game

Jeevat Samjhe Jeevat Bujhe Jeevat He Karo Aas…

Jeevat Samjhe Jeevat Bujhe, Jeevat He Karo Aas
Jeevat Karam Ki Fansi Na Kaati, Mue Mukti Ki Aas

Alive one sees, alive one knows, find your liberation while alive
If Alive you do not cut the noose of your attachments , how will there be liberation with death?

You need to wake up while you are alive; it is your only chance. You need to drop the ties of attachments to illusory things that bind you in illusion. This can only be done while alive, death is not a liberator.

कबिरा प्याला प्रेम का अंतर लिया लगाय |…

कबिरा प्याला प्रेम का अंतर लिया लगाय |
रोम रोम में रमी रहे और अमल क्या खाय ||

Kabira pyaala prem ka, antar liya lagaye
Rom rom mein rami rahe, aur amal kya khaye

Kabir, the cup of love, I’ve ingested, assimilated
It’s in every hairstrand, nothing’s more intoxicating

जो तोको काँटा बुवे ताहे बोव तू फूल…

जो तोको काँटा बुवे ताहे बोव तू फूल |
तोहे फूल को फूल है ताहे है तिरसूल ||

Jo toko kaanta buve,taahe bov tu phool
Tohe phool ko phool hai, taahe hai tirsool

For those who sow thorns for you, you should sow a flower
For you flower’s a flower but, for them it’s a trident

गुरु गोबिन्द दोउ खडे काके लागूँ पाँय |…

गुरु गोबिन्द दोउ खडे काके लागूँ पाँय |
बलिहारी गुरु आपने गोबिन्द दियो बताय ||

Guru gobind dou khade, kaake lagoon paay
Balihari guru aapne, gobind diyo batay

Guru and God both are here, whose feet should I touch first
All glory be unto the guru, path to God who did bestow

The Village Blacksmith

Under a spreading chestnut-tree
The village smithy stands;
The smith, a mighty man is he,
With large and sinewy hands;
And the muscles of his brawny arms
Are strong as iron bands.

His hair is crisp, and black, and long,
His face is like the tan;
His brow is wet with honest sweat,
He earns whate’er he can,
And looks the whole world in the face,
For he owes not any man.

Week in, week out, from morn till night,
You can hear his bellows blow;
You can hear him swing his heavy sledge,
With measured beat and slow,
Like a sexton ringing the village bell,
When the evening sun is low.

And children coming home from school
Look in at the open door;
They love to see the flaming forge,
And hear the bellows roar,
And catch the burning sparks that fly
Like chaff from a threshing-floor.

He goes on Sunday to the church,
And sits among his boys;
He hears the parson pray and preach,
He hears his daughter’s voice,
Singing in the village choir,
And it makes his heart rejoice.

It sounds to him like her mother’s voice,
Singing in Paradise!
He needs must think of her once more,
How in the grave she lies;
And with his hard, rough hand he wipes
A tear out of his eyes.

Toiling,–rejoicing,–sorrowing,
Onward through life he goes;
Each morning sees some task begin,
Each evening sees it close
Something attempted, something done,
Has earned a night’s repose.

Thanks, thanks to thee, my worthy friend,
For the lesson thou hast taught!
Thus at the flaming forge of life
Our fortunes must be wrought;
Thus on its sounding anvil shaped
Each burning deed and thought.

Chalti Chakki Dekh Kar

Chalti Chakki Dekh Kar, Diya Kabira Roye
Dui Paatan Ke Beech Mein, Sabit Bacha Na Koye

Translation

Looking at the grinding stones, Kabir cries
In the duel of wheels, nothing stays intact.

Notes:

Dui Patan (Twin stones of the grinding mill) here signify earth (Prithvi) and sky (Akash) and within the ambit of these is all creation and life as also the manifestation of all natural phenomenon of dualities: day and night, life and death, joys and sorrows, thereby making life forever in motion

Chalti Chakki (Running wheels) represent the wheels of time and an ever changing process. Trapped in this duality, whatever we see is perishable. Nothing that we comprehend is eternal.

All contradictions emerge out of dvaitha tatwa. The duality; as me and you; us and others etc, at the most basic emotional and existential level. This leads to our perception of the world in duality

This separateness breeds the emergence of ‘samsara’ whose worst form is human conflict and destruction.

In this duality in perception whole meaning and purpose of life is lost.

Kabir’s observation is seeped in sufiana and advaita.
”Dui Paatan Ke Beech Mein,Sabit Bacha Na Koye”. every one is lost in this duality.

முத்தைத் தருபத்தித் திருநகை – Lyrics and Meaning of Muthai Tharu Pathi

These are lyrics to the song Muthai tharu pathi thirunagai from Tamil film Arunagirinathar (1964)

The song is from Thiruppugazh

முத்தைத் தருபத்தித் திருநகை
அத்திக்கிறை சத்திச் சரவண
முத்திக்கொரு வித்துக் குருபர எனஓதும்

முக்கட்பரமற்குச் சுருதியின்
முற்பட்டது கற்பித்திருவரும்
முப்பத்துமூவர்க்கத் தமரரும் அடிபேண

பத்துத்தலை தத்தக் கணைதொடு
ஒற்றைக்கிரி மத்தைப் பொருதொரு
பட்டப்பகல் வட்டத் திகிரியில் இரவாகப்

பத்தற் கிரதத்தைக் கடவிய
பச்சைப்புயல் மெச்சத் தகுபொருள்
பட்சத்தொடு ரட்சித் தருள்வதும் ஒருநாளே

தித்தித் தெய ஒத்தப் பரிபுர
நிர்த்தப்பதம் வைத்துப்பயிரவி
திக்கொக்கு நடிக்கக் கழுகொடு கழுதாடத்

திக்குப் பரி அட்டப் பயிரவர்
தொக்குத் தொகு தொக்குத் தொகுதொகு
சித்ரப்பவுரிக்குத் ரிகட கெனவோதக்

கொத்துப்பறை கொட்டக் களமிசை
குக்குக் குகு குக்குக் குகுகுகு
குத்திப் புதை புக்குப் பிடியென முதுகூகை

கொட்புற்றெழ நட்பற் றவுணரை
வெட்டிப்பலி இட்டுக் குலகிரி
குத்துப்பட ஒத்துப் பொரவல பெருமாளே!

பத உரை

முத்தை = முத்துப் போன்ற முத்திச் செல்வத்தை
தரு = அளிக்கும்
பத்தித் திரு நகை = வரிசையாய் விளங்கும் பற்களை உடைய

அத்திக்கு = யானையால் வளர்க்கப்பட்ட தேவசேனைக்கு
இறை = இறைவனே
சத்தி = சத்தி வேல் (ஏந்திய)
சரவண = சரவணபவனே

முத்திக்கு = வீட்டுப் பேற்றுக்கு
ஒரு வித்து = ஒரு வித்தே
குருபர = குரு மூர்த்தியே
என ஓதும் = என்று ஓதுகின்ற

முக்கண் பரமற்கு = மூன்று கண்களை உடைய சிவபெருமானுக்கு
சுருதியின் = வேதத்தின்

முற்பட்டது = முற்பட்டு நிற்கும் பிரணவத்தை
கற்பித்து = கற்பித்து
இருவரும் = பிரமன், திருமால் ஆகிய இருவரும்

முப்பத்து மூ வர்க்கத்து = முப்பது மூன்று வகையான
அமரரும்- தேவர்களும்
அடி பேண = (உனது)திருவடியை விரும்ப (அவுணருடன் போர் செய்த பெருமாளே)

பத்துத் தலை தத்த = (இராவணனுடைய) பத்து தலைகளும் சிதறும்படி
கணை தொடு = அம்பைச் செலுத்தியும்

ஒற்றைக் கிரி மத்தை = ஒப்பற்ற மந்தரம் என்னும் மலையை மத்தாக நட்டு
பொருது = (கடலைக்) கடைந்தும்

ஒரு பட்டப்பகல் = ஒரு பட்டப் பகலை
வட்ட = வட்ட வடிவமாக உள்ள
திகிரியில் = சக்கரத்தினால்
இரவாக = இரவாகச் செய்தும்

பத்தற்கு இரதத்தைக் கடவிய = பத்தனாகிய அருச்சுனனுடைய தேரைப் பாகனாகஇருந்த நடத்திய

பச்சைப் புயல் = பச்சை மேகம் போல் நிறமுடைய திருமால்
மெச்சத் தகு பொருள் = மெச்சத் தகுந்த பொருளே

பட்சத்தொடு = (என் மீது) அன்பு வைத்து
ரட்சித்து அருள்வதும் = (என்னைக்) காத்தருளும்
ஒரு நாளே = ஒரு நல்ல நாளும் உண்டாகுமா?

தித்தித்தெய ஒத்து = தித்தித்தெய என்னும் தாளத்துக்கு ஒத்த வகையில்
பரிபுரம் = சிலம்பு (அணிந்த)

நிர்த்தப் பதம் வைத்து = நடனப் பதத்தை வைத்து
பயிரவி = காளி

திக்கு = திக்குகளில்
ஒட்க நடிக்க = சுழன்று நடிக்கவும்
கழுகொடு = கழுகுகளுடன்
கழுது = பேய்கள்
ஆட = ஆடவும்

திக்குப் பரி = திக்குகளைக் காக்கும்
அட்டப் பயிரவர் = எட்டு பயிரவர்கள்
தொக்குத் தொகு தொக்குத் தொகுதொகு = தொக்குத் தொகு தொக்குத் தொகுதொகு என வரும்.

சித்ர = அழகிய
பவுரிக்கு = மண்டலக் கூத்தை
த்ரிகடக என ஓத = த்ரிகடக என்று ஓதவும்

கொத்துப் பறை = கூட்டமான பறைகள்
கொட்ட = முழங்கவும்
களம் மிசை = போர்க் களத்தில்

குக்குக் குகு குக்குக் குகுகுகு- குக்குக் குகு குக்குக் குகுகுகு

குத்திப் புதை புக்குப் பிடி= இவ்வாறு ஒலி செய்து
முது கூகை = கிழக் கோட்டான்கள்

கொட்புற்று எழ = வட்டம் இட்டு எழவும்
நட்பு அற்ற அவுணரை = பகைவர்களாகிய அசுரர்களை

வெட்டிப் பலி இட்டு = வெட்டிப் பலி இட்டு
குலகிரி = குலகிரியாகிய கிரௌஞ்ச மலை

குத்துப்பட ஒத்து = குத்துப்படத் தாக்கி
பொர வ(ல்)ல = சண்டை செய்ய வல்ல
பெருமாளே = பெருமாளே

Chadariya jheeni re jheeni

chadariya jheeni re jheeni, raam naam ras bheeni;

The fabric (body) is subtle, very subtle, indeed; it is woven with the essence of God’s name;

asht kamal ka charkha banaya, panch tatwa ki pooni;

The eight lotuses (chakras) made the spinning wheel which spun the five elements (earth, water, fire, air, ether) to make the fabric;

nau das mas bunan ko lage, murakh maili keeni.

It took nine months (ten lunar months) for its weaving, and foolish people defile it;

jab mori chadar ban ghar ai, rangrez ko deeni;

Once the fabric was made and brought home, it was given to the dyer (guru) for colouring;

aisa rang ranga rangrez ne, lalo laal kar deeni.

The dyer coloured it with such skill that it became brilliantly red (illumined);

chadar ode sanka mat kariye, ye do din tumko deeni;

As you wear this fabric, do not have doubts; it is a gift to you for two days only;

murakh log bhed nahi jaane, din din maili keeni.

Foolish people do not know the secret of this fabric, and day after day they pollute it;

dhruv prahalad sudama ne odhi, shukdev ne nirmal keeni;

Dhruv, Prahalad, Sudama and Shukdev wore this fabric and purified it;

das kabir ne aisi odhi, jyon ki tyon dhari deeni.

The servant Kabir wore it in such a way, that he returned it in the condition in which he received it.