Tagged: Poetry Toggle Comment Threads | Keyboard Shortcuts

  • Permalink | Comment
    Austin Henry Dobson, , , , Poetry,   

    A Fancy from Fontenelle 

    The rose in the garden slipped her bud,
    And she laughed in the pride of her youthful blood,
    As she thought of the Gardener standing by—
    “He is old—so old! And he soon must die!”

    The full Rose waxed in the warm June air,
    And she spread and spread till her heart lay bare;
    And she laughed once more as she heard his tread—
    “He is older now! He will soon be dead!”

    But the breeze of the morning blew, and found
    That the leaves of the blown Rose strewed the ground;
    And he came at noon, that Gardener old,
    And he raked them gently under the mold.

    And I wove the thing to a random rhyme:
    For the Rose is Beauty; the Gardener, Time.

    -Austin Henry Dobson (1840–1921)

  • Permalink | Comment
    , Longevity, Poetry,   

    A prayer for long life 

    A hundred autumns may we see.
    A hundred autumns may we live.
    A hundred autumns may we know.
    A hundred autumns may we grow.
    A hundred autumns may we thrive.
    A hundred autumns may we be.
    A hundred autumns may we bide.
    A hundred, yea, and even more.

    -Atharva Veda, Book 19, Hymn 67

  • Permalink | Comment
    , , Poetry, , ,   

    O Earth, my mother! O Wind, my father! O Fire, my friend! O Water, my good relative! O sky, my brother! Here is my last salutation to you with clasped hands! Having cast away infatuation with its wonderful power, by means of an amplitude of pure knowledge resplendent with merits developed through my association with you all, I now merge in Supreme Brahman.

    -Verse 100, Vairagya Shatak

  • Permalink | Comment
    , Poetry, , ,   

    In enjoyment, there is the fear of disease;
    In social position, the fear of fall;
    In wealth, the fear of hostile kings;
    In honour, the fear of humiliation;
    In strength, the fear of enemies;
    In beauty, the fear of old age;
    In scriptural erudition, the fear of opponents;
    In virtue, the fear of seducers;
    In the body, the fear of death.

    All the things of the world pertaining to men are attended with fear.
    Renunciation alone is fearless.

    -Verse 31, Vairagya Shatak


  • Permalink | Comment
    Poetry, , , Today, Usha Vandanam   

    Usha Vandanam : Salutation of the dawn 


    Salutation of the dawn
    अद्य भावय सुदिनम्!
    Look to this Day!
    जीवभूतः काल एषः । प्राणस्य प्राणः ।
    For it is Life, the very Life of Life.
    अस्मिन् स्वल्पकाले सत्यमये तव सतः सत्यं तिष्ठति
    In its brief course lie all the
    Verities and Realities of your Existence;
    The Bliss of Growth,
    The Glory of Action,
    सौन्दर्यशोभया ।
    The Splendor of Beauty;
    ह्यस्तु स्वप्नः ।
    For Yesterday is but a Dream,
    श्वस्तु आभासः ।
    And Tomorrow is only a Vision;
    कर्मकुशलतया आचरिते अद्य
    But Today well lived makes every
    गतदिनानि आनन्दस्वप्नमयानि भवन्ति ।
    Yesterday a Dream of Happiness, and every
    भाविदिनानि आशाप्रभया ज्वलन्ति ।
    Tomorrow a Vision of Hope.
    अतः सुदिनं अद्य सम्यक् भावय!
    Look well therefore to this Day!
    एषा उषाभिवन्दना!
    Such is the Salutation of the Dawn.

  • Permalink | Comment
    Edna Wheeler Wilcox, , Poetry,   


    God and I in space alone
    And nobody else in view.
    “And where are the people, O Lord!” I said.
    “The earth below and the sky o’erhead
    And the dead whom once I knew?”

    “That was a dream,” God smiled and said,
    “A dream that seemed to be true,
    There were no people, living or dead,
    There was no earth and no sky o’erhead
    There was only Myself–and you.”

    “Why do I feel no fear,” I asked,
    “Meeting you here in this way,
    For I have sinned I know full well,
    And there is heaven and there is hell,
    And is this the judgment day?”

    “Nay, those were dreams,” the great God said,
    “Dreams that have ceased to be.
    There are no such things as fear or sin,
    There is no you–you have never been–
    There is nothing at all but Me.”

    -Edna Wheeler Wilcox

  • Permalink | Comment
    , Dylan Thomas, , Poetry,   

    Do not go gentle into that good night.
    Rage, rage against the dying of the light.

    -Dylan Thomas, 1914 – 1953

  • Permalink | Comment
    , , , Poetry,   

    Thedi Choru Nidham Thinru – தேடிச் சோறுநிதந் தின்று 

    தேடிச் சோறுநிதந் தின்று
    பல சின்னஞ் சிறுகதைகள் பேசி
    மனம் வாடித் துன்பமிக உழன்று
    பிறர் வாடப் பல செயல்கள் செய்து
    நரை கூடிப் கிழப்பருவம் எய்தி
    கொடுங் கூற்றுக் கிரையெனப்பின் மாயும்
    பல வேடிக்கை மனிதரைப் போலே
    நான் வீழ்வே னென்று நினைத்தாயோ?

    நின்னைச் சிலவரங்கள் கேட்பேன் – அவை
    நேரே இன்றெனக்குத் தருவாய் – என்றன்
    முன்னைத் தீயவினைப் பயன்கள் – இன்னும்
    மூளா தழிந்திடுதல் வேண்டும் – இனி
    என்னைப் புதியவுயி ராக்கி – எனக்
    கேதுங் கவலையறச் செய்து – மதி
    தன்னை மிகத்தெளிவு செய்து – என்றும்
    சந்தோஷங் கொண்டிருக்கச் செய்வாய்

  • Permalink | Comment
    , , , Poetry,   

    Acchhamillai Acchamillai – அச்சமில்லை யச்சமில்லை 

    அச்சமில்லை யச்சமில்லை அச்சமென்ப தில்லையே
    இச்ச்கத்து ளோரெல்லாம் எதிர்த்துநின்ற பொதினும்
    அச்சமில்லை யச்சமில்லை அச்சமென்ப தில்லையே
    துச்சமாக வெண்ணிநம்மை தூறுசெய்த பொதினும்
    அச்சமில்லை யச்சமில்லை அச்சமென்ப தில்லையே
    பிச்சைவாங்கி உண்னும்வாழ்க்கை பெற்றுவிட்ட பொதினும்
    அச்சமில்லை யச்சமில்லை அச்சமென்ப தில்லையே
    இச்சைகொண்ட பொருளெலாம் இழந்துவிட்ட பொதினும்
    அச்சமில்லை யச்சமில்லை அச்சமென்ப தில்லையே
    கச்சணிந்த கொங்கைமாதர் கண்க்ள்வீசு போதினும்
    அச்சமில்லை யச்சமில்லை அச்சமென்ப தில்லையே
    நச்சைவாயி லேகொண்ர்ந்து நண்பரூட்டு பொதினும்
    அச்சமில்லை யச்சமில்லை அச்சமென்ப தில்லையே
    பச்சையூ னியைந்த்வேற் படைக்ள்வந்த பொதினும்
    அச்சமில்லை யச்சமில்லை அச்சமென்ப தில்லையே
    உச்சிமீது வானிடிந்து வீழுகின்ற பொதினும்
    அச்சமில்லை யச்சமில்லை அச்சமென்ப தில்லையே

  • Permalink | Comment
    , Poetry, , , , Stotram   

    Shiva Tandava Stotram – Meaning in English 

    Shiva Tandava Stotram is a hymn of praise in the Hindu tradition that describes Shiva‘s power and beauty. It was sung by the son of Rishi Vishrawas (aka Vishrava), Ravana whose brother is Kubera. Both the fourth and fifth quatrains of this hymn conclude with lists of Shiva’s epithets as destroyer, even the destroyer of death itself.Alliteration and onomatopoeia create roiling waves of resounding beauty in this example of Hindu devotional poetry.
    In the final quatrain of the poem, after tiring of rampaging across the Earth, Ravana asks, “When will I be happy?” Because of the intensity of his prayers and ascetic meditation, of which this hymn was an example, Ravana received from Shiva the boon of indestructibility by all powers on heaven and earth — except by a human being. Disdaining the seeming weakness of humans, Ravana abducted the wife of Rama, Lord Vishnu incarnate. India’s great epic, the Ramayana, tells the story of this abduction and of the battle between Lord Rama and Ravana which shook the universe.
    The stotra is in the Aryageeti (आर्यागीति) style, a variant of the Arya (आर्य) style. There are 32 syllables per half shloka.
    Shiva Tandava Mantra is a great prayer of Dancing Shiva and those who reads Siva Tandav Stotra at the end of every worship or, reads it after worship of Lord Shiva on the Pradosha day, will get by the blessing of Lord Shiva, and the affectionate sight of god of wealth.

    Shiva Tandava Stotram
    Jatatavee galajjala pravaha pavitasthale,
    Gale avalabhya lambithaam bhujanga tunga malikaam,
    Damaddamaddama ddama ninnadava damarvayam,
    Chakara chanda tandavam tanotu na shivh shivam. 1

    That Shiva, Who have long-garlands of the snake king (cobra) at the neck which is purified by the flow of trickling water-drops in the forest-like twisted hair-locks, Who danced the fierce Tāṇḍava-dance to the music of a sounding-drum, — may bless us.[1]

    Jata kataha sambhramabhramanillimpa nirjari,
    Vilola veechi vallari viraja mana moordhani,
    Dhaga dhaga dhaga jjwala lalata patta pavake,
    Kishora Chandra shekare ratih prati kshanam mama. 2

    At every moment, may I find pleasure in Shiva, Whose head is situated in between the creeper-like unsteady waves of Nilimpanirjharī (Gańgā), in whose head unsteadily fire (energy) is fuming the like twisted hair-locks, Who has crackling and blazing fire at the surface of forehead, and Who has a crescent-moon (young moon) at the forehead.[2]

    Dhara dharendra nandini vilasa bhandhu bhandura,
    Sphuradriganta santati pramoda mana manase,
    Kripa kataksha dhorani niruddha durdharapadi,
    Kwachi digambare mano vinodametu vastuni. 3

    May my mind seeks happiness in Shiva, Whose mind has the shining universe and all the living-beings inside, Who is the charming sportive-friend of the daughter of the mountain-king of the Earth ( Himālaya’s daughter parvati), Whose uninterrupted series of merciful-glances conceals immense-troubles, and Who has direction as His clothes.[3]

    Jata bhujanga pingala sphurat phana mani prabha,
    Kadamba kumkuma drava pralipta digwadhu mukhe,
    Madhandha sindhura sphuratwagu uttariyamedure,
    Manovinodamadbhutam bibhartu bhoota bhartari. 4

    May my mind hold in Shiva, by Whom — with the light from the jewels of the shining-hoods of creeper-like yellow-snakes — the face of Dikkanyās’ are smeared with Kadamba-juice like red Kuńkuma, Who looks dense due to the glittering skin-garment of an intoxicated elephant, and Who is the Lord of the ghosts.[4]

    Lalata chatwara jwaladdhanam jaya sphulingaya,
    Nipeeta pancha sayakam namannilimpanayakam,
    Sudha mayookha lekhaya virajamana shekharam,
    Maha kapali sampade, sirijjatalamastunah. 5

    For a long time, may Shiva — Whose foot-basement is grey due to the series of pollen dust from flowers at the head of Indra (Sahasralocana) and all other demi-gods, Whose matted hairlocks are tied by a garland of the king of snakes, and Who has a head-jewel of the friend of cakora bird — produce prosperity.[5]

    Sahastralochana prabhrityashesha lekha shekhara,
    Prasoona dhooli dhorani vidhu saranghripeethabhuh,
    Bhujangaraja Malaya nibaddha jaata jootakah,
    Shriyai chiraya jayatam chakora bandhu shekharah. 6

    May we acquire the possession of tress-locks of shiva, Which absorbed the five-arrows (of Kaamadeva) in the sparks of the blazing fire stored in the rectangular-forehead, Which are being bowed by the leader of supernatural-beings, Which have an enticing-forehead with a beautiful streak of crescent-moon.[6]

    Karala bhala pattika dhagaddhadhagaddha gajjwala,
    Ddhananjayahuti kruta prachanda panchasayake ,
    Dharadharendra nandini kuchagra chithrapathraka,
    Prakalpanaikashilpini, trilochane ratirmama. 7

    May I find pleasure in Trilocana, Who offered the five great-arrows (of Kāmadeva) to the blazing and chattering fire of the plate-like forehead, and Who is the sole-artist placing variegated artistic lines on the breasts of the daughter of Himālaya (Pārvatī).[7]

    Naveena megha mandali niruddha durdharatsphurat,
    Kuhuh nisheethineetamah prabhandha baddha kandharah,
    Nilimpa nirjhari dharastanotu krutti sundarah,
    Kalanidhana bandhurah shriyam jagat durandharah. 8

    May Shiva — Whose cord-tied neck is dark like a night with shining-moon obstructed by a group of harsh and new clouds, Who holds the River Gańgā, Whose cloth is made of elephant-skin, Who has a curved and crescent moon placed at the forehead, and Who bears the universe — expand [my] wealth.[8]

    Prafulla neela pankaja prapancha kalimaprabha,
    Valambi kantha kandali ruchi prabandha kandharam,
    Smarchchhidam purachchhidam bhavachchhidam makhachchhidam,
    Gajachchhidandha kachchhidam tamant kachchhidam bhaje. 9

    I adore Shiva, Who supports the dark glow of blooming blue lotus series at around the girdle of His neck, Who cuts-off Smara (Kāmadeva), Who cuts-off Pura, Who cuts-off the mundane existence, Who cuts-off the sacrifice (of Dakṣa), Who cuts-off the demon Gaja, Who cuts-off Andhaka, and Who cuts-off Yama (death).[9]

    Akharva sarva mangalaa kalaa kadamba manjari,
    Rasa pravaha madhuri vijrumbhane madhuvritam,
    Smrantakam, purantakam, bhavantakam, makhantakam,
    Gajantakandhakantakam tamantakantakam bhaje. 10

    I adore Shiva, Who only eats the sweet-flow of nectar from the beautiful flowers of Kadamba-trees which are the abode of all important auspicious qualities, Who destroys Smara (Kāmadeva), Who destroys Pura, Who destroys the mundane existence, Who destroys the sacrifice (of Dakṣa), Who destroys the demon Gaja, Who destroys Andhaka, and Who destroys Yama (death).[10]

    Jayatwadabhra vibhrama bhramadbujanga mashwasad,
    Vinirgamat, kramasphurat, karala bhala havya vaat,
    Dhimiddhimiddhimi maddhwanan mridanga tunga mangala,
    Dhwani krama pravartitah prachanda tandawah shivah. 11

    May Shiva, Whose dreadful forehead has oblations of plentiful, turbulent and wandering snake-hisses — first coming out and then sparking, Whose fierce tāṇḍava-dance is set in motion by the sound-series of the auspicious and best-drum (ḍamaru) — which is sounding with ‘dhimit-dhimit’ sounds, be victorious.[11]

    Drushadwichitra talpayor bhujanga mauktikastrajor,
    Garishtha ratna loshtayoh suhrid wipaksha pakshayoh,
    Trinara vinda chakshushoh praja mahee mahendrayoh,
    Samapravrittikah katha sadashivam bhajamyaham. 12

    When will I adore SadāShiva with an equal vision towards varied ways of the world, a snake or a pearl-garland, royal-gems or a lump of dirt, friend or enemy sides, a grass-eyed or a lotus-eyed person, and common men or the king.[12]

    Kada nilimpa nirjharee nikunja kotare vasan,
    Vimukta durmatih sada shirahstha manjali vahan,
    Vilola lola lochane lalama bhala lagnakah,
    Shiveti mantra muchcharan kada sukhee bhavamyaham. 13

    Living in the hollow of a tree in the thickets of River Gańgā, always free from ill-thinking, bearing añjali at the forehead, free from lustful eyes, and forehead and head bonded, when will I become content while reciting the mantra ‘‘Shiva?’’[13]

    Nilimpnath naagaree kadamb mauli mallika,
    nigumpha nirbharkshanm dhooshnika manoharah.
    tanotu no manomudam vinodineem maharshinam,
    parshriyam param padam tadanjatvisham chayah.14

    Divine beauty of different parts of Lord Shiv which are enlighted by fragrence of the flowers decorating the twisted hairlocks of angles may always bless us with happiness and pleasure.[14]

    prachanda wadavaanal prabha shubh pracharinee,
    mahaasht siddhi kaaminee janavahoot jalpana.
    vimukta vaam lochano vivaah kaalikdhvanih,
    shiveti mantra bhooshano jagajjayaay jaaytaam.15

    The Shakti (energy) which is capable of burning all the sins and spreading welfare of all and the pleasent sound produced by angles during enchanting the pious Shiv mantra at the time of Shiv-Parvati Vivah may winover & destroy all the sufferings of the world.[15]

    Imam hi nitya meva mukta muttamottamstavam,
    Pathantaram bhunannaro vishuddhmeti santatam,
    Hare Gurau sa bhaktimashu yati nanyatha gati,
    Vimohanam hi dehinaa tu shankarasya chitanam. 16

    Reading, remembering, and reciting this eternal, having spoken thus, and the best among best eulogy indeed incessantly leads to purity. In preceptor Hara (Śhiva) immediately the state of complete devotion is achieved; no other option is there. Just the thought of Śhiva (Śhańkara) is enough for the people.[16]

    Poojavasana samaye dasha vaktra geetam,
    Yah shambhu poojana param pathati pradoshe,
    Tasyasthiraam ratha gajendra turanga yuktaam,
    Lakshmeem sadaiva sumukheem pradadaati shambuh. 17

    At the time of prayer-completion, that who reads this song by Daśavaktra (Rāvaṇa) after the prayer of Śambhu — Śambhu gives him stable wealth including chariots, elephants and horses, and beautiful face.[17]

    Iti Shree Ravanavirachitam, Shiva tandava stotram, Sampoornam.

  • Permalink | Comment
    , , , Pattinaththaar, Poetry,   

    பட்டினத்தார்- ஒரு மட மாதும் : Oru mada maathum 

    ஒரு மட மாதும் ஒருவனும் ஆகி
    இன்ப சுகம் தரும் அன்பு பொருந்தி
    உணர்வு கலங்கி ஒழுகிய விந்து
    ஊறு சுரோணித மீது கலந்து
    பனியிலோர் பாதி சிறு துளி மாது
    பண்டியில் வந்து புகுந்து திரண்டு
    பதுமரரும்பு கமடம் இதென்று
    பார்வைமெய் வாய்செவி கால்கைகள் என்ற
    உருவமும் ஆகி உயிர் வளர் மாதம்
    ஒன்பதும் ஒன்றும் நிறைந்து மடந்தை
    உதரமகன்று புவியில் விழுந்து
    யோகமும் வாரமும் நாளும் அறிந்து

    ஒளிநகை ஊறல் இதழ் மடவாரும்
    உவந்து முகந்திட வந்து தவழ்ந்து
    மடியில் இருந்து மழலை மொழிந்து
    வா இரு போ என நாமம் விளம்ப
    உடைமணி ஆடை அரைவடம் ஆட
    உண்பவர் தின்பவர் தங்களொடுண்டு
    தெருவினிலிருந்து புழுதி அளைந்து
    தேடிய பாலரடோடி நடந்து
    அஞ்சு வயதாகி விளையாடியே

    உயர்தரு ஞான குரு உபதேசம்
    முத்தமிழின் கலையும் கரை கண்டு
    வளர்பிறை என்று பலரும் விளம்ப
    வாழ் பதினாறு பிராயமும் வந்து
    மதனசொரூபன் இவன் என மோக
    மங்கையர் கண்டு மருண்டு திரண்டு
    வரிவிழி கொண்டு சுழிய எறிந்து
    மாமயில்போல் அவர் போவது கண்டு
    மனது பொறாமல் அவர் பிறகோடி
    தேடிய மாமுதல் சேர வழங்கி

    வளமையும் மாறி இளமையும் மாறி
    வன்பல் விழுந்திருகண்கள் இருண்டு
    வயது முதிர்ந்து நரைதிரை வந்து
    வாதவிரோத குரோதமடைந்து
    செங்கையில் ஓர் தடியும் ஆகியே

    வருவது போவது ஒருமுதுகூனும்
    மந்தி எனும்படி குந்தி நடந்து
    மதியும் அழிந்து செவிதிமிர் வந்து
    வாய் அறியாமல் விடாமல் மொழிந்து
    கலகலவென்று மலசலம் வந்து
    கால்வழி மேல்வழி சார நடந்து

    கடன்முறை பேசும் என உரைநாவும்
    உறங்கிவிழுந்து கைகொண்டு மொழிந்து
    கடைவழி கஞ்சி ஒழுகிட வந்து
    பூதமும் நாலு சுவாசமும் நின்று
    நெஞ்சு தடுமாறி வரும் நேரமே

    வளைபிறை போல எயிரும் உரோமம்
    முன்சடையும் சிறுகுஞ்சியும் விஞ்ச
    மனதும் இருண்ட வடிவும் இலங்க
    மாமலை போல் யமதூதர்கள் வந்து
    வலைகொடு வீசி உயிர்கொடு போக
    மைந்தரும் வந்து குனிந்தழ நொந்து
    மடியில் விழுந்து மனைவி புலம்ப
    மாழ்கினரே இவர் காலமறிந்து

    வரிசை கெடாமல் எடும் எனஓடி
    வந்திள மைந்தர் குனிந்து சுமந்து
    கடுகி நடந்து சுடலை அடைந்து
    மானிட வாழ்வென வாழ்வென நொந்து
    விறகிடமூடி அழல் கொடுபோட
    வெந்து விழுந்து முறிந்து நிணங்கள்
    உருகி எலும்பு கருகி அடங்கி
    ஓர்பிடி நீறும் இலாத உடம்பை
    நம்பும் அடியேனை இனி ஆளுமே

    • Shanmugam 191507 on 20170710 Permalink

      Please attached this song

  • Permalink | Comment
    , , , Poetry,   

    ஆங்கொரு கல்லை வாயிலிற் படிஎன்
    றமைறைத்தனன் சிற்பி,மற்றொன்
    ஓங்கிய பெருமைக் கடவுளின் வடிவென்
    றுயர்த்தினான், உலகினோர் தாய்நீ;
    யாங்கணே, எவரை, எங்ஙனஞ் சமைத்தற்
    கெண்ணமோ, அங்ஙனம் சமைப்பாய்.
    ஈங்குனைச் சரணென் றெய்தினேன்; என்னை
    இருங்கலைப் புலவனாக் குதியே

    • பாஞ்சாலி சபதம், இரண்டாம் பாகம்

    சிற்பி ஒரு கல்லை வாயிற்படி என்று மறைத்தான். இன்னொன்றைக் கடவுளின் வடிவமென்று உயர்த்தினான். நீ எல்லோருக்கும் தாய். யாரை எங்கே, எப்படி வைக்க வேண்டுமென்று உனக்குத் தெரியும். அதனால் உன்னைச் சரணடைந்தேன், என்னைப் புலவனாக்கு

  • Permalink | Comment
    , , , , Poetry,   

    Lyrics to Moondrezhuthil en moochirukkum – மூன்றெழுத்தில் என் மூச்சிருக்கும் 

    மூன்றெழுத்தில் என் மூச்சிருக்கும்
    அது முடிந்த பின்னாலும் பேச்சிருக்கும்
    உள்ளம் என்றொரு ஊர் இருக்கும்
    அந்த ஊருக்குள் எனக்கோர் பேர் இருக்கும்
    கடமை அது கடமை
    கடமை அது கடமை
    அந்த மூன்றெழுத்தில் என் மூச்சிருக்கும்
    அது முடிந்த பின்னாலும் பேச்சிருக்கும்
    உள்ளம் என்றொரு ஊர் இருக்கும்
    அந்த ஊருக்குள் எனக்கோர் பேர் இருக்கும்

    பதவி வரும்போது பணிவு வர வேண்டும்
    துணிவும் வரவேண்டும் தோழா
    பாதை தவறாமல் பண்பு குறையாமல்
    பழகி வரவேண்டும் தோழா
    பதவி வரும்போது பணிவு வர வேண்டும்
    துணிவும் வரவேண்டும் தோழா
    பாதை தவறாமல் பண்பு குறையாமல்
    பழகி வரவேண்டும் தோழா
    அன்பே உன் அன்னை
    அறிவே உன் தந்தை
    உலகே உன் கோவில்
    ஒன்றே உன் வேதம்

    மூன்றெழுத்தில் என் மூச்சிருக்கும்
    அது முடிந்த பின்னாலும் பேச்சிருக்கும்
    உள்ளம் என்றொரு ஊர் இருக்கும்
    அந்த ஊருக்குள் எனக்கோர் பேர் இருக்கும்
    கடமை அது கடமை
    கடமை அது கடமை

    வாழை மலர் போல பூமி முகம் பார்க்கும்
    கோழை குணம் மாற்று தோழா
    நாளை உயிர் போகும் இன்று போனாலும்
    கொள்கை நிறைவேற்று தோழா
    வாழை மலர் போல பூமி முகம் பார்க்கும்
    கோழை குணம் மாற்று தோழா
    நாளை உயிர் போகும் இன்று போனாலும்
    கொள்கை நிறைவேற்று தோழா
    அன்பே உன் அன்னை
    அறிவே உன் தந்தை
    உலகே உன் கோவில்
    ஒன்றே உன் வேதம்

    மூன்றெழுத்தில் என் மூச்சிருக்கும்
    அது முடிந்த பின்னாலும் பேச்சிருக்கும்
    உள்ளம் என்றொரு ஊர் இருக்கும்
    அந்த ஊருக்குள் எனக்கோர் பேர் இருக்கும்
    கடமை அது கடமை
    கடமை அது கடமை

  • Permalink | Comment
    , , , Poetry, ,   

    Lyrics to Ethanai Periya Manithannku – எத்தனை பெரிய மனிதனுக்கு 

    திரைப்படம்: ஆசை முகம்
    பாடியவர்: டி.எம். சௌந்தரராஜன்
    இயற்றியவர்: கவிஞர் வாலி
    இசை: எஸ்.எம். சுப்பையா நாயுடு
    ஆண்டு: 1965

    இன்னொருவர் வேதனை இவர்களுக்கு வேடிக்கை
    இதயமற்ற மனிதருக்கு இதுவெல்லாம் வாடிக்கை

    எத்தனை பெரிய மனிதனுக்கு
    எத்தனை சிறிய மனமிருக்கு!
    எத்தனை பெரிய மனிதனுக்கு
    எத்தனை சிறிய மனமிருக்கு!
    எத்தனை சிறிய பறவைக்கு
    எத்தனை சிறிய பறவைக்கு
    எத்தனை பெரிய அறிவிருக்கு!
    எத்தனை பெரிய மனிதனுக்கு
    எத்தனை சிறிய மனமிருக்கு!

    உயர்ந்தவரென்ன தாழ்ந்தவரென்ன?
    உடல் மட்டுமே கருப்பு அவர்
    உதிரம் என்றும் சிவப்பு
    ஒரு வழி நடந்தார் உயர்ந்தவராவார்
    ஒரு வழி நடந்தார் உயர்ந்தவராவார்
    பல வழி கடந்தார் தாழ்ந்தவராவார்

    எத்தனை பெரிய மனிதனுக்கு
    எத்தனை சிறிய மனமிருக்கு!

    கோழியைப் பாரு காலையில் விழிக்கும்
    குருவியைப் பாரு சோம்பலைப் பழிக்கும்
    காக்கையைப் பாரு கூடிப் பிழைக்கும்
    காக்கையைப் பாரு கூடிப் பிழைக்கும்
    நம்மையும் பாரு நாடே சிரிக்கும்

    எத்தனை பெரிய மனிதனுக்கு
    எத்தனை சிறிய மனமிருக்கு!

    தனக்கொரு கொள்கை அதற்கொரு தலைவன்
    தனக்கொரு பாதை அதற்கொரு பயணம்
    தனக்கொரு கொள்கை அதற்கொரு தலைவன்
    தனக்கொரு பாதை அதற்கொரு பயணம்
    உனக்கென வேண்டும் உணர்ந்திடு தம்பி
    உழைத்திட வேண்டும் கைகளை நம்பி

    எத்தனை பெரிய மனிதனுக்கு
    எத்தனை சிறிய மனமிருக்கு!
    எத்தனை பெரிய மனிதனுக்கு
    எத்தனை சிறிய மனமிருக்கு!
    எத்தனை சிறிய பறவைக்கு
    எத்தனை சிறிய பறவைக்கு
    எத்தனை பெரிய அறிவிருக்கு!
    எத்தனை பெரிய மனிதனுக்கு
    எத்தனை சிறிய மனமிருக்கு!

  • Permalink | Comment
    , , , , , Poetry   

    बड़ा ना होवे गुणन बिन बिरद बड़ाई पाय… 

    बड़ा ना होवे गुणन बिन, बिरद बड़ाई पाय |
    कहत धतूरे सो कनक, गहनो गढ़ियो ना जाय ||

    Bada na hove gunan bin,birad badai paye
    Kahat dhatoore so kanak, gehno gadiyo na jaye

    No one’s great without qualities, how much ever they may be praised
    Thornapple is called gold, ornaments cannot be made of it

    Not mere praise but your character makes you great

  • Permalink | Comment
    , , , Poetry, Saintliness   

    Saadhu aisa chahiye, jaisa soop subhaay 

    साधू ऐसा चाहिऐ, जैसा सूप सुभाय |
    सार सार को गहि रहे, थोथा देय उडाय ||

    Saadhu aisa chahiye, jaisa soop subhaay
    Saar saar ko gahi rahe, thotha de udaay

    Saints should be, like a grain thresher in character
    The essence he absorbs and the unessential he lets fly away

  • Permalink | Comment
    , , , , , , Poetry, Rebirth   

    Maya mari na man maraa 

    माया मरी ना मन मरा, मर मर गए शरीर |
    आशा तृष्णा ना मरी, कह गए दास कबीर ||

    Maya mari na man maraa, mar mar gaye sareer
    Aasha trishna naa mari, kah gaye daas Kabir

    Illusions nor desires died, bodies died over and again
    Hope and wants do not die, says Kabir, that’s the game

  • Permalink | Comment
    , , , , Poetry,   

    Jeevat Samjhe Jeevat Bujhe, Jeevat He Karo Aas
    Jeevat Karam Ki Fansi Na Kaati, Mue Mukti Ki Aas

    Alive one sees, alive one knows, find your liberation while alive
    If Alive you do not cut the noose of your attachments , how will there be liberation with death?

    You need to wake up while you are alive; it is your only chance. You need to drop the ties of attachments to illusory things that bind you in illusion. This can only be done while alive, death is not a liberator.

  • Permalink | Comment
    , , , , Poetry   

    कबिरा प्याला प्रेम का अंतर लिया लगाय |
    रोम रोम में रमी रहे और अमल क्या खाय ||

    Kabira pyaala prem ka, antar liya lagaye
    Rom rom mein rami rahe, aur amal kya khaye

    Kabir, the cup of love, I’ve ingested, assimilated
    It’s in every hairstrand, nothing’s more intoxicating

  • Permalink | Comment
    , , , , , Poetry   

    जो तोको काँटा बुवे ताहे बोव तू फूल |
    तोहे फूल को फूल है ताहे है तिरसूल ||

    Jo toko kaanta buve,taahe bov tu phool
    Tohe phool ko phool hai, taahe hai tirsool

    For those who sow thorns for you, you should sow a flower
    For you flower’s a flower but, for them it’s a trident

  • Permalink | Comment
    , , , , , Poetry   

    गुरु गोबिन्द दोउ खडे काके लागूँ पाँय |
    बलिहारी गुरु आपने गोबिन्द दियो बताय ||

    Guru gobind dou khade, kaake lagoon paay
    Balihari guru aapne, gobind diyo batay

    Guru and God both are here, whose feet should I touch first
    All glory be unto the guru, path to God who did bestow

  • Permalink | Comment
    , , Henry Wadswoth Longfellow, , , Poetry   

    The Village Blacksmith 

    Under a spreading chestnut-tree
    The village smithy stands;
    The smith, a mighty man is he,
    With large and sinewy hands;
    And the muscles of his brawny arms
    Are strong as iron bands.

    His hair is crisp, and black, and long,
    His face is like the tan;
    His brow is wet with honest sweat,
    He earns whate’er he can,
    And looks the whole world in the face,
    For he owes not any man.

    Week in, week out, from morn till night,
    You can hear his bellows blow;
    You can hear him swing his heavy sledge,
    With measured beat and slow,
    Like a sexton ringing the village bell,
    When the evening sun is low.

    And children coming home from school
    Look in at the open door;
    They love to see the flaming forge,
    And hear the bellows roar,
    And catch the burning sparks that fly
    Like chaff from a threshing-floor.

    He goes on Sunday to the church,
    And sits among his boys;
    He hears the parson pray and preach,
    He hears his daughter’s voice,
    Singing in the village choir,
    And it makes his heart rejoice.

    It sounds to him like her mother’s voice,
    Singing in Paradise!
    He needs must think of her once more,
    How in the grave she lies;
    And with his hard, rough hand he wipes
    A tear out of his eyes.

    Onward through life he goes;
    Each morning sees some task begin,
    Each evening sees it close
    Something attempted, something done,
    Has earned a night’s repose.

    Thanks, thanks to thee, my worthy friend,
    For the lesson thou hast taught!
    Thus at the flaming forge of life
    Our fortunes must be wrought;
    Thus on its sounding anvil shaped
    Each burning deed and thought.

  • Permalink | Comment
    , , , , Poetry   

    Chalti Chakki Dekh Kar 

    Chalti Chakki Dekh Kar, Diya Kabira Roye
    Dui Paatan Ke Beech Mein, Sabit Bacha Na Koye


    Looking at the grinding stones, Kabir cries
    In the duel of wheels, nothing stays intact.


    Dui Patan (Twin stones of the grinding mill) here signify earth (Prithvi) and sky (Akash) and within the ambit of these is all creation and life as also the manifestation of all natural phenomenon of dualities: day and night, life and death, joys and sorrows, thereby making life forever in motion

    Chalti Chakki (Running wheels) represent the wheels of time and an ever changing process. Trapped in this duality, whatever we see is perishable. Nothing that we comprehend is eternal.

    All contradictions emerge out of dvaitha tatwa. The duality; as me and you; us and others etc, at the most basic emotional and existential level. This leads to our perception of the world in duality

    This separateness breeds the emergence of ‘samsara’ whose worst form is human conflict and destruction.

    In this duality in perception whole meaning and purpose of life is lost.

    Kabir’s observation is seeped in sufiana and advaita.
    ”Dui Paatan Ke Beech Mein,Sabit Bacha Na Koye”. every one is lost in this duality.

    • siddharth dwivedi 232051 on 20171127 Permalink

      Chalti chakki dekh k kamal hsa thathay keel sahare jo rhe bal na baka hoy

  • Permalink | Comment
    Arunagirinathar, , , Poetry, , , Thiruppugazh   

    முத்தைத் தருபத்தித் திருநகை – Lyrics and Meaning of Muthai Tharu Pathi 

    These are lyrics to the song Muthai tharu pathi thirunagai from Tamil film Arunagirinathar (1964)

    The song is from Thiruppugazh

    முத்தைத் தருபத்தித் திருநகை
    அத்திக்கிறை சத்திச் சரவண
    முத்திக்கொரு வித்துக் குருபர எனஓதும்

    முக்கட்பரமற்குச் சுருதியின்
    முற்பட்டது கற்பித்திருவரும்
    முப்பத்துமூவர்க்கத் தமரரும் அடிபேண

    பத்துத்தலை தத்தக் கணைதொடு
    ஒற்றைக்கிரி மத்தைப் பொருதொரு
    பட்டப்பகல் வட்டத் திகிரியில் இரவாகப்

    பத்தற் கிரதத்தைக் கடவிய
    பச்சைப்புயல் மெச்சத் தகுபொருள்
    பட்சத்தொடு ரட்சித் தருள்வதும் ஒருநாளே

    தித்தித் தெய ஒத்தப் பரிபுர
    நிர்த்தப்பதம் வைத்துப்பயிரவி
    திக்கொக்கு நடிக்கக் கழுகொடு கழுதாடத்

    திக்குப் பரி அட்டப் பயிரவர்
    தொக்குத் தொகு தொக்குத் தொகுதொகு
    சித்ரப்பவுரிக்குத் ரிகட கெனவோதக்

    கொத்துப்பறை கொட்டக் களமிசை
    குக்குக் குகு குக்குக் குகுகுகு
    குத்திப் புதை புக்குப் பிடியென முதுகூகை

    கொட்புற்றெழ நட்பற் றவுணரை
    வெட்டிப்பலி இட்டுக் குலகிரி
    குத்துப்பட ஒத்துப் பொரவல பெருமாளே!

    பத உரை

    முத்தை = முத்துப் போன்ற முத்திச் செல்வத்தை
    தரு = அளிக்கும்
    பத்தித் திரு நகை = வரிசையாய் விளங்கும் பற்களை உடைய

    அத்திக்கு = யானையால் வளர்க்கப்பட்ட தேவசேனைக்கு
    இறை = இறைவனே
    சத்தி = சத்தி வேல் (ஏந்திய)
    சரவண = சரவணபவனே

    முத்திக்கு = வீட்டுப் பேற்றுக்கு
    ஒரு வித்து = ஒரு வித்தே
    குருபர = குரு மூர்த்தியே
    என ஓதும் = என்று ஓதுகின்ற

    முக்கண் பரமற்கு = மூன்று கண்களை உடைய சிவபெருமானுக்கு
    சுருதியின் = வேதத்தின்

    முற்பட்டது = முற்பட்டு நிற்கும் பிரணவத்தை
    கற்பித்து = கற்பித்து
    இருவரும் = பிரமன், திருமால் ஆகிய இருவரும்

    முப்பத்து மூ வர்க்கத்து = முப்பது மூன்று வகையான
    அமரரும்- தேவர்களும்
    அடி பேண = (உனது)திருவடியை விரும்ப (அவுணருடன் போர் செய்த பெருமாளே)

    பத்துத் தலை தத்த = (இராவணனுடைய) பத்து தலைகளும் சிதறும்படி
    கணை தொடு = அம்பைச் செலுத்தியும்

    ஒற்றைக் கிரி மத்தை = ஒப்பற்ற மந்தரம் என்னும் மலையை மத்தாக நட்டு
    பொருது = (கடலைக்) கடைந்தும்

    ஒரு பட்டப்பகல் = ஒரு பட்டப் பகலை
    வட்ட = வட்ட வடிவமாக உள்ள
    திகிரியில் = சக்கரத்தினால்
    இரவாக = இரவாகச் செய்தும்

    பத்தற்கு இரதத்தைக் கடவிய = பத்தனாகிய அருச்சுனனுடைய தேரைப் பாகனாகஇருந்த நடத்திய

    பச்சைப் புயல் = பச்சை மேகம் போல் நிறமுடைய திருமால்
    மெச்சத் தகு பொருள் = மெச்சத் தகுந்த பொருளே

    பட்சத்தொடு = (என் மீது) அன்பு வைத்து
    ரட்சித்து அருள்வதும் = (என்னைக்) காத்தருளும்
    ஒரு நாளே = ஒரு நல்ல நாளும் உண்டாகுமா?

    தித்தித்தெய ஒத்து = தித்தித்தெய என்னும் தாளத்துக்கு ஒத்த வகையில்
    பரிபுரம் = சிலம்பு (அணிந்த)

    நிர்த்தப் பதம் வைத்து = நடனப் பதத்தை வைத்து
    பயிரவி = காளி

    திக்கு = திக்குகளில்
    ஒட்க நடிக்க = சுழன்று நடிக்கவும்
    கழுகொடு = கழுகுகளுடன்
    கழுது = பேய்கள்
    ஆட = ஆடவும்

    திக்குப் பரி = திக்குகளைக் காக்கும்
    அட்டப் பயிரவர் = எட்டு பயிரவர்கள்
    தொக்குத் தொகு தொக்குத் தொகுதொகு = தொக்குத் தொகு தொக்குத் தொகுதொகு என வரும்.

    சித்ர = அழகிய
    பவுரிக்கு = மண்டலக் கூத்தை
    த்ரிகடக என ஓத = த்ரிகடக என்று ஓதவும்

    கொத்துப் பறை = கூட்டமான பறைகள்
    கொட்ட = முழங்கவும்
    களம் மிசை = போர்க் களத்தில்

    குக்குக் குகு குக்குக் குகுகுகு- குக்குக் குகு குக்குக் குகுகுகு

    குத்திப் புதை புக்குப் பிடி= இவ்வாறு ஒலி செய்து
    முது கூகை = கிழக் கோட்டான்கள்

    கொட்புற்று எழ = வட்டம் இட்டு எழவும்
    நட்பு அற்ற அவுணரை = பகைவர்களாகிய அசுரர்களை

    வெட்டிப் பலி இட்டு = வெட்டிப் பலி இட்டு
    குலகிரி = குலகிரியாகிய கிரௌஞ்ச மலை

    குத்துப்பட ஒத்து = குத்துப்படத் தாக்கி
    பொர வ(ல்)ல = சண்டை செய்ய வல்ல
    பெருமாளே = பெருமாளே

    • Meena & Chandramouli 121430 on 20151112 Permalink

      Nandri for the meaning of this great song.

    • Meena & Chandramouli 121600 on 20151112 Permalink

      Nandri for the meaning of this great song.
      Meena & Chandramouli

    • varman 132342 on 20161116 Permalink

      Ohm Saravana Bava, Nandri

    • Vaishnavan 212538 on 20170810 Permalink


    • kalyani krishnamurthy 122335 on 20171026 Permalink

      mikka nandri.

    • sudhakar 101623 on 20171030 Permalink

      nandri for this service

    • ANBALAGAN ANBALAGAN 125325 on 20171106 Permalink


    • Sanjanna Saras 104940 on 20171107 Permalink

      Thank you

    • Arunkumar 075357 on 20171129 Permalink

      Miga arumaiyana pathipu. Varigazlum arumai athan vilakagalum arumai. Intha Padalai padipavargaluku antha Andavan shanmugan sadacharan Velavan senthil andavan saravanan gugan karthikeyan aarumugan thagapan swami inum parpala pergalai konda atha thandauthabani in arullum kappum epothum kidaika kadavuha. Ohm sa ra va na bhava

    • நரேந்திரன் 095638 on 20171215 Permalink

      அருமையான விளக்கம். மிக்க நன்றி

    • சிவசங்கர் 185803 on 20180101 Permalink

      மிக்க நன்றி

    • Raj 043012 on 20180204 Permalink


    • Gajendran P 214521 on 20180216 Permalink

      Thank you..

  • Permalink | Comment
    , , , , , Poetry, Self discipline   

    Chadariya jheeni re jheeni 

    chadariya jheeni re jheeni, raam naam ras bheeni;

    The fabric (body) is subtle, very subtle, indeed; it is woven with the essence of God’s name;

    asht kamal ka charkha banaya, panch tatwa ki pooni;

    The eight lotuses (chakras) made the spinning wheel which spun the five elements (earth, water, fire, air, ether) to make the fabric;

    nau das mas bunan ko lage, murakh maili keeni.

    It took nine months (ten lunar months) for its weaving, and foolish people defile it;

    jab mori chadar ban ghar ai, rangrez ko deeni;

    Once the fabric was made and brought home, it was given to the dyer (guru) for colouring;

    aisa rang ranga rangrez ne, lalo laal kar deeni.

    The dyer coloured it with such skill that it became brilliantly red (illumined);

    chadar ode sanka mat kariye, ye do din tumko deeni;

    As you wear this fabric, do not have doubts; it is a gift to you for two days only;

    murakh log bhed nahi jaane, din din maili keeni.

    Foolish people do not know the secret of this fabric, and day after day they pollute it;

    dhruv prahalad sudama ne odhi, shukdev ne nirmal keeni;

    Dhruv, Prahalad, Sudama and Shukdev wore this fabric and purified it;

    das kabir ne aisi odhi, jyon ki tyon dhari deeni.

    The servant Kabir wore it in such a way, that he returned it in the condition in which he received it.

Compose new post
Next post/Next comment
Previous post/Previous comment
Show/Hide comments
Go to top
Go to login
Show/Hide help
shift + esc