A student once asked master Bassui ‘Are you…

A student once asked master Bassui, ‘Are you saying that someone who sees his own nature and is free from delusion is innocent of error, even if he does something which breaks the Buddhist precepts?’ He replied, ‘If someone’s actions come from their essential nature, how could they be breaking the precepts?’

Story : The snake and axe

A carpenter went home after shutting down his workshop. A snake entered his workshop.

The snake was hungry and hoped to find its supper lurking somewhere within. It slithered from one end to another and accidentally bumped into a double-edged metal axe and got very slightly injured.

In anger and seeking revenge, the snake bit the axe with full force. What could a bite do to a metallic axe? Instead the cobra’s mouth started bleeding. Out of fury and arrogance, the cobra tried its best to strangle and kill the object that was causing it pain by wrapping itself very tightly around the blades.

The next day when the carpenter opened the workshop, he found a seriously cut, dead cobra wrapped around the axe blades. The cobra died not because of someone else’s fault but faced these consequences merely because of its own anger and wrath.

Sometimes when angry, we try to cause harm to others but as time passes by, we realize that we have caused more harm to ourselves. For a happy life, it’s best we should learn to ignore and overlook some things, people, incidents, affairs and matters.

It is not necessary that we show a reaction to everything. Step back and ask yourself if the matter is really worth responding or reacting to.

Here is a story as told by Dr…

Here is a story as told by Dr. Wayne Dyer

“If I were to squeeze an orange as hard as I could, what would come out?” I asked.
He looked at me like I was a little crazy and said, “Juice, of course.”
“Do you think apple juice could come out of it?”
“No!” he laughed.
“What about grapefruit juice?”
“What would come out of it?”
“Orange juice, of course.”
“Why? Why when you squeeze an orange does orange juice come out?”
“Well, it’s an orange and that’s what’s inside.”

I nodded. “Let’s assume that this orange isn’t an orange, but it’s you. And someone squeezes you, puts pressure on you, says something you don’t like, offends you. And out of you comes anger, hatred, bitterness, fear. Why? The answer, as our young friend has told us, is because that’s what’s inside.”

It’s one of the great lessons of life. What comes out when life squeezes you? When someone hurts or offends you? If anger, pain and fear come out of you, it’s because that’s what’s inside. It doesn’t matter who does the squeezing—your mother, your brother, your children, your boss, the government. If someone says something about you that you don’t like, what comes out of you is what’s inside.

And what’s inside is up to you, it’s your choice.

When someone puts the pressure on you and out of you comes anything other than your best response, it’s because that’s what you’ve allowed to be inside.

அந்தப் பழைய காலுறை -That old sock

அந்தப் பழைய காலுறை! (இஸ்லாமிய நற்சிந்தனை)

அவர் அறிஞர். செல்வந்தரும் கூட. தனக்கு மரணம் நெருங்குவதாக உணர்ந்தார். தன் மகனை அருகழைத்தார்.

மரண சாசனம் போல ஒன்றைச் சொன்னார்: “என் அருமை மகனே, விரைவில் நான் உங்கள் அனைவரையும் விட்டுப் பிரிந்து விடுவேன். என்னுடலைக் குளிப்பாட்டி சடலத்துணி சுற்றுவீர்கள். அப்போது என்னுடைய ஒரேயொரு வேண்டுகோளை நிறைவேற்றுவாயா?”

“என்னவென்று சொல்லுங்கள் தந்தையே!” என்றான் மகன்.
அறிஞர் கூறினார் : “என் சடலம் அதற்குரிய துணியால் சுற்றப்படும் போது, என்னுடைய பழைய காலுறைகளில் ஒன்றை என் கால்களில் அணிவித்துவிடு. இதுதான் என் எளிய கோரிக்கை”

ஊரில் மிகப் பெரும் செல்வந்தர் தன் தந்தை. ஆனால், என்ன இது விசித்திரமான கோரிக்கை என்று நினைத்துக் கொண்டாலும், எளிய ஒன்று தானே என்று மகனும் ஒப்புக் கொண்டான்.

அதற்கடுத்த சில நாள்களில் அந்த முதியவர், தன் சொத்துகளையும், மனைவி மக்களையும் விட்டுவிட்டு மாண்டுப் போனார். அவரை உலகிலிருந்து விடைகொடுத்து அனுப்ப உறவினர்களும் நண்பர்களும் குழுமிவிட்டனர். உடல் குளிப்பாட்டப்பட்டது. பிரேத ஆடை உடலில் சுற்றப்படும் நேரம் நெருங்கியது. அப்போது மகனுக்கு தந்தையின் வேண்டுகோள் நினைவுக்கு வந்தது. மெல்ல எழுந்து, குளிப்பாட்டியவரிடம் சென்று தந்தையின் ஒரு காலுறையைக் கொடுத்து “இதனை என் தந்தையின் கால்களில் அணிவியுங்கள்; இதுவே அவரின் இறுதி விருப்பமாகும்” என்று கூறினான்,

“முடியாது; முடியவே முடியாது” மறுத்தார் குளிப்பாட்டும் பணியாளர். “இல்லை, இது என் தந்தையின் ஆசை; நீங்கள் செய்துதான் ஆகவேண்டும்” என்று சொல்லிப் பார்த்தான் மகன். ஆனால் அவர் அசைந்து கொடுப்பதாக இல்லை. “இஸ்லாத்தில் இதற்கு இடமேயில்லை; எனவே, வாய்ப்பில்லை!” என்றார் உறுதியாக.

மகனோ மீண்டும் மீண்டும் கேட்டுப் பார்த்தான். அந்தப் பணியாளர் கடைசியாகச் சொன்னார். “நான் சொன்னது, சொன்னது தான். வேண்டுமானால், நீ மார்க்க அறிஞர்களை; தீர்ப்பளிப்பாளர்களைக் கேட்டுவிட்டு வா; நான் சொல்வதைத் தான் அவர்களும் சொல்வார்கள்”. அதன்படி அங்கு குழுமியிருந்தவர்களில் அறிஞர்களை, மார்க்க அறிஞர்களை அணுகிக் கேட்டபோது அவர்களும் அதையே சொன்னார்கள் “ஆமாம்! ஷரீஅத்தில் இதற்கு அனுமதி இல்லை தான்!”

இக் களேபரம் நடைபெற்றுக் கொண்டிருந்த சமயத்தில், வயது முதிர்ந்த ஒருவர், அந்த மகனை நெருங்கினார். “தம்பி, உன் தகப்பனார் அவரது சடலம் துணியிடும் வேளையில் உன்னிடம் சேர்ப்பிக்க வேண்டுமென்ற நிபந்தனையோடு ஒரு கடிதம் என்னிடம் தந்திருந்தார். அதை உன்னிடம் தரும் நேரம் இதுவென்று நினைக்கிறேன்” என்று கூறி ஒரு கடிதத்தை அவனிடம் கொடுத்தார்.

இறந்த அறிஞரின் நீண்டகால நண்பர் அவர். தனது தந்தையின் கடிதத்தை ஆவலுடன் வாங்கிப் படித்தான் மகன். அதில் பின்வருமாறு எழுதப்பட்டிருந்தது.

“என் மகனே! அனைத்து செல்வங்களையும் விட்டுவிட்டு இதோ நான் இறந்து விட்டேன். என் நிலைமையைப் பார்த்தாயா? என்னுடைய சொத்துக்களிலிருந்து ஒரே ஒரு பழைய காலுறையைக் கூட மேலதிகமாக என்னுடன் கொண்டு செல்ல முடியவில்லை; நாளை இந்த நிலை உனக்கும் வரலாம். இந்தப் பொருட்களும் செல்வங்களும் சொத்துகளும் இவ்வுலகிற்கு மட்டும் தான். ஆனால், இவற்றை, இந்தப் பொருட்களை நீ நேர்வழியில் ஈட்டி, நேர்வழியில் செலவழிப்பதன் மூலம் கிடைக்கிற அருள்வளம் இருக்கிறதல்லவா; அது, அந்த அருள்வளம் தான் மறு உலகிலும் உதவும். ஆகவே, இந்தச் செல்வங்களையும், சொத்துகளையும் இறைவழியில், மற்றவர்களின் வயிற்றுப் பசிக்கும், அறிவுப் பசிக்கும் உணவாகும் வகையில் செலவிடு. அப்படி செய்தால், இரு உலகிலும் ஆதாயம் பெற்றவனாக ஆவாய்!”

அந்த நிமிடம் வரை உள்ளத்தில் பெருகியிருந்த ஆணவமோ மமதையோ சடசடவென எரிந்து பொசுங்குவதைப் போன்ற உணர்வுடன் கண்களில் நீர் கோர்க்க, தந்தையின் சொற்களை உறுதிமொழி எடுத்துக் கொண்டான் மகன்.

Quote from Wokini

In my youth I respected the world and life, I needed not anything but peace of heart;

And yet I changed despite myself and believed in Iktumi’s lies. He seemed to know all the truth, he promised to make me happy.

He made me ask Wakantanka for wealth, that I might have power; I was given poverty, that I might find my inner strength.

I asked for fame, so others would know me; I was given obscurity, that I might know myself.

I asked for a person to love that I might never be alone; I was given a life of a hermit, that I might learn to accept myself.

I asked for power, that I might achieve; I was given weakness, that I might learn to obey.

I asked for health, that I might lead a long life; I was given infirmity, that I might appreciate each minute.

I asked Mother Earth for strength, that I might have my way; I was given weakness, that I might feel the need for Her.

I asked to live happily, that I might enjoy life; I was given life, that I might live happily.

I received nothing I asked for, yet all my wishes came true. Despite myself and Iktumi, my dreams were fulfilled.

I am richly blessed more than I ever hoped, I thank you, Wakantanka, for what you’ve given me.

-Billy Mills , Oglala Lakota (1938-)